Ramazan-ı Şerif’le Gelen Tefekkür

Nefsimdi o hükmeden! yediğim içtiğimde

Farkında olmadığım heva-heves güzeldi

Nefse bir köle gibi kendimden geçtiğimde

Geldi Ramazan Ayı, beden kodum düzeldi

    -Açlık beni anlıyor, İftar’ı açtığımda

Bu ay; metanet ayı, bu ay iştiyak ayı

Yeter ki ham fikirler İlâhi Yol’a girsin

Bu ay toklara değil, yoksullara hak ayı

Zenginlik fakirliğe denklerini devirsin

   -Himmet suyuyla gansın Âlem’in çorak ayı

Bu ay verir, her kalbden bir vicdanî resimi

Her resim bir sevincin renkleriyle çizilir

Bu ay mazlumlara rızk pay edişin mevsimi

İnsanlık haysiyetin saflarında dizilir

   -Fark göstermez, hepsi bir, fakir zengin kesimi

Bu inayet ecdadın ananesinde vardı

Alan el veren eli ne tanır, ne bilirdi

Ecdad, böbürlenenin yakasından tutardı

Şimdi mülk beyliğine neden tefrika girdi

    -İnayetsizlik sanki mülklerden mülk kurtardı

Şeker’li lâflar ettik ve darılttık Bayram’ı

Tadımlık şu dil sözü; Şeker de nerden çıktı

Ramazan-ı Şerif’tir bu ayın aslî namı

Uhuvvet mi nefsinden, nefs mi aslından bıktı

    -Fikir tarif ediyor, başka başka adamı

Bu ay terbiye ayı aç, açık ve susuza

‘Gönülden gönüle gel! Gir!’ seferi içinde

Geceler niyaz verir Fakih’e, uykusuza

Beyhude zamanların gam, kederi içinde

    -Gün kelepçe vuruyor süflîye, kaygusuza

İnsan! Şu fikre yorul; ‘OL’ olmayabilirdin!

Merkebin semerini bu ayda tefekkür et

Eşrefler arasında KUL olmayabilirdin!

Gel, sen Yaradan’ına muti ol, teşekkür et

    -Bir Şeker’in tadından haz almayabilirdin!

 TEBRİK: Bayram’sız Ramazan Bayramı’nız Kutlu Olsun Dostlarım..

Yazar: Bekir YALÇINKAYA

Bekir Yalçınkaya’nın Köşe Yazılarını Görmek İçin Tıklayınız

Yorum yapın